วันนึง ขณะที่แม่ และลูกสาววัยรุ่นกำลังดูโทรทัศน์กันอยู่ในบ้านอย่างอบอุ่น กระทั้ง
มีผู้ชายร่างสูงใหญ่ แต่งกายภูมิฐานเดินเข้ามาในบ้าน พร้อมกล่าวทักทาย
ผู้ชาย : "สวัสดีครับ"
แม่ : "สวัสดีคะ" พร้อมหันกลับมาบอกลูกสาวว่า " หญิง เรียก พ่อ สิลูก "
ลูกสาว : ทำหน้างวยงง พลางคิดในใจ "ฉันมีพ่อเพียงคนเดียว คนนี้ไม่ใช่พ่อฉัน หรือว่า แม่ฉันมีสามีใหม่ เป็นไปไม่ได้"
ลูกสาว เงยหน้ามอง แล้วก็ก้มหน้าลง แต่ในใจลึกๆ คิดเสียใจเป็นอย่างมาก พลางบอกตัวเองว่า ไม่จริง
แม่ : "แม่บอกให้เรียกพ่อไงจ๊ะ เรียกพ่อสิ" แม่เริ่มโมโหที่ลูกสาวไม่ยอมเรียกพ่อ
ลูกสาว : คิดในใจ " ไม่ฉันไม่ยอมรับนายคนนี้เป็นพ่อเด็ดขาด เขาไม่ใช่พ่อฉัน ฉันมีพ่อเพียงคนเดียวเท่านั้น"
แม่ : โมโห ตบศรีษะ ลูกฉาดใหญ่ ดัง "เพี้ยะ!!!"
ผู้ชาย : ตกใจ บอกผู้เป็นแม่ว่า "อย่าทำครับ อย่าทำ เขาไม่เรียกไม่เป็นไร ผมทนรอได้ครับ"
ในขณะนั้น ลูกสาว เจ็บทั้งตัว และเจ็บทั้งใจ ที่ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้ พลางร้องไห้ไป สะอึกสะอื้นไป
แม่ : ตบลูกสาวอีกฉาดใหญ่ แล้วบอกว่า "แกนี่เรียกพ่อสิ ทำไมไม่เรียกพ่อ"
ลูกสาว : สะอึกสะอื้น กลั้นใจพูด ออกมาเบาๆ ว่า "พ่อ"
แม่ : "แกเรียกเบาอย่างนั้นพ่อแกอยู่หลังบ้านจะได้ยินเหรอ รีบเดินไปบอกพ่อแกเลยนะ ว่าผู้จัดการธนาคารเขามา เร็วๆ เลยนะ เดี่ยวนี้เลย"
ลูกสาว :
